Bawoły
Grupa dużych przeżuwaczy z rodziny krętorogicri przypominających z wyglądu bydło domowe. B. domowy (Bubalus bubalis), występujący w dzikiej formie w pd.-wsch. Azji, hodowany jest jako zwierzę domowe na cieplejszych obszarach Starego Świata. Pochodzi od dzikiego b. indyjskiego zw. arni. Osiąga 1,5-1,8 m wys. w kłębie i waży do 800-1000 kg. Cechuje się masywną budową ciała. Jego rzadka sierść ubarwiona jest matowo-czarno lub ciemnoszara. Ma bardzo duże rogi o trójkątnym przekroju, wygięte na zewnątrz, a następnie do tylu; ich długość może przekraczać 1,2 m. Występują dwa typy b. domowego. B. bagienny to najważniejsze zwierzę pociągowe w pd. Chinach i regionach uprawy ryżu w pd.-wsch. Azji. Zasadniczo nie pozyskuje się z niego mleka, a mięso spożywa się zwykle, gdy zwierzę nie nadaje się już do pracy. B. rzeczny byt pierwotnie hodowany dla mleka w Indiach. Pakistanie, pd.-zach. Azji i Egipcie; obecnie hoduje się go dla mięsa i jako zwierzę pociągowe. B. domowy nadaje się doskonale do pracy w klimacie wilgotnym i na obszarach zalanych wodą. Na wolności żyje w stadach, najczęściej na terenach bagnistych i w trawiastych gęstwinach. Jest odważny, często szarżuje na napastnika. Latem krowa, po cięży trwającej 10 miesięcy, rodzi 1 lub 2 cielęta.